میگو و سلامت


میگو یکی از آبزیان خوش خوراک محسوب می‌شود که در تغذیه انسان به‌عنوان یک منبع پروتئین دریایی اهمیت زیادی دارد واز لذیذترین غذاهای دریایی است. از نظر مقایسه‌ای نسبت به سایر غذاهایی که پروتئین زیادی دارند، مانند گوشت ماهی و گروه ماکیان، میگو کالری کمتری دارد. پروتئین موجود در میگو کیفیت بالایی داشته و حاوی تمام اسیدآمینه‌‌های لازم جهت رشد است. پروتئین میگو همانند سایر جانوران دریایی به دلیل نداشتن بافت همبند به راحتی هضم می‌شود.

برای گروه‌هایی از مردم مانند افراد مسن که در جویدن و هضم غذا مشکل دارند، غذای حاوی میگو گزینه مناسبی برای تامین پروتئین روزانه آنها است. میزان کلسترول در ۱۰۰گرم میگو حدود دوسوم میزان کلسترول در یک تخم‌مرغ ۵۰ گرمی ‌است. یعنی در وزن مساوی، میزان کلسترول میگو یک سوم کلسترول تخم‌مرغ است. با این تفاوت که در میگو، میزان اسید چرب اشباع که برای سلامت مضر است، صفر است که می‌تواند به کاهش کلسترول خون کمک کند.

بر اساس تحقیقاتی که در دانشگاه راکفلر آمریکا صورت گرفته و به تایید انجمن متخصصان قلب آمریکا رسیده و در مجله نظام پزشکی ایران نیز به ثبت رسیده است، کلسترول موجود در میگو موجب افزایش کلسترول خون نمی‌شود و آن چه که علت اصلی افزایش کلسترول خون است، اسیدهای چرب اشباع می‌باشد.
میگو مقدار قابل توجهی املاح ضروری به خصوص فسفر و آهن دارد که به ویژه برای کودکان در حال رشد و زنان باردار بسیار مفید است.

میگوها در کل دارای چربی کمی هستند. اسیدهای چرب امگا۳ که از دسته اسیدهای چرب غیراشباع بوده و برای سلامت مفید هستند، در میگوها به وفور یافت می‌شوند. این دسته از اسیدهای چرب می‌توانند در کاهش خطر بیماری‌های قلبی موثر واقع شوند. اسیدهای چرب امگا ۳ همچنین اجزای ضروری برای غشای سلول مغز و بافت چشم هستند.

میگو منبع غنی از ویتامین‌‌های A, B, B6 B12, C, D, E و املاحی چون کلسیم، آهن، منیزیم، فسفر، پتاسیم، سدیم، روی، مس، منگنز و سلنیوم است. علاوه بر این کلسیم، روی، آهن، منیزیم و فسفر میگو نسبت به سایر آبزیان بیشتر است. ترکیبات ویژه مواد غذایی میگو آن را به عنوان یک غذای مناسب برای کمک به تنظیم قند خون تبدیل کرده است. میگو منبع‌ مهم‌ سلنیوم است‌ که‌ مصرف‌ هر ۱۲۰ گرم‌ آن ۸۰ درصد از نیاز روزانه‌ بدن‌ به‌ این‌ عنصر را تامین‌ می‌کند. ید یکی از عناصر مهم و ضروری برای فعالیت غده تیرویید است که در متابولیسم نقش قابل‌توجهی دارد و ماهی یکی از منابع غنی ید است.

سلنیم یکی از عناصر ضروری و مهم برای متابولیسم و سیستم ایمنی بدن است که در حفاظت سلول‌ها و بافت‌های بدن از رادیکال‌های آزاد نقش قابل توجهی دارد. به‌طوری که این ماده با اثر آنتی‌اکسیدانی خود نقش چشمگیری در پیشگیری از سرطان دارد و همچنین سلنیم در بازسازی و ترمیم بخش‌های تخریب شده دی.ان.ای نقش مثبتی داشته و در جلوگیری از تاثیر سموم بر کبد موثر است.

میگو و ماهی به لحاظ دارا بودن سلنیم نسبت به گوشت قرمز و مرغ برتری دارند. مطالعات نشان داده که مصرف روزانه ۱۲۰ گرم میگو تقریبا ۸۰ درصد نیاز روزانه سلنیم را تامین می‌کند. این عنصر همچنین در جلوگیری از پیری زودرس موثر است. آهن یکی از عناصر مهم و ضروری در ساختار آنزیم‌ها و خون است که ماهی و میگو از منابع غنی آهن محسوب می‌‌شوند.